Udomkiad's profile<<love changes everythin...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    September 17

    first work.

     oOo_"first work"_oOo
     
    เยว่ๆ ในที่สุดก็ได้มีงานทำกับเขาแล้ว....หลังจากที่นั่งดู(อิจฉา)ไอ้เพื่อนเวงทั้งหลาย
    ที่มานมีงานทำกันไปหมดแล้ว
    โชค หรือ ดวง หว่า  งานที่ได้ทำไมมานแมร่งๆ  จะไม่ให้แมร่งได้ไง
    ก็ทำที่เดียวกับม๋ามี๊แต่อยู่คนละฝ้าย  ที่ทำงานใกล้บ้าน  แถมคนในที่ทำงานก็เป็นคนคุ้นเคย..
    แต่..ช่างมานเหอะ   ได้มีงานทำก็บุญแล้ว
    เริ่มทำ 6 สิงหาคม 2550
    สำหรับเงินเดือนเดือนแรก ก็.....ไม่บอก
    เอาเป็นว่า  "ตอนนี้  อยู่ตรงนี้  มีความสุข ก็มากพอแล้ว"
    แล้วคุยกานใหม่..
     
    oOo"__"oOo
     
     
    December 30

    New year'2007

    My everyone, in New Years 2007
     
    l have so many wishes for you.
     
     
    Wish for you to have people to love
     
    people in your life
     
    who will care about you as much as l do
     
     
    blue skies and clear days
     
    exciting things to do
     
    easy solutions to any problems
     
    knowledge to make the right decisions
     
    strength in your values
     
    laughter and fun
     
    goals to pursue
     
    happiness in all that you do
     
     
    Happy New Years.
    October 23

    ถึง ตัวเล็ก.....


    14 ตุลาคม เราเริ่มรู้จักกัน....
                 ครั้งแรกที่เห็นตัวเล็ก.....ตัวใหญ่คิดว่า "ใช่ลย" คนนี้แหละ.....ยิ่งเราได้คุยกัน  ได้เปิดอกกัน  มันยิ่งรู้สึกดี
                ตัวใหญ่ กับ ตัวเล็ก มีอะไรที่คล้ายกันหลายอย่าง จนเกือบจะเหมือนกัน เวลาไม่นานมันทำให้ตัวใหญ่หลงรักตัวเล็กเข้าเต็มเปา
               ตัวใหญ่รักตัวเล็กที่ตรงไหนนะเหรอ.....
               - ตรงที่ตัวเล็กเข้าใจในสิ่งที่ตัวใหญ่เป็น  และตัวเล็กก็รับได้ในสิ่งที่ตัวใหญ่เป็น
               - ตัวเล็กเป็นคนน่ารักเสมอ  เสียงของตัวเล็กฟังเมื่อไหร่ก็อบอุ่น
               - ตัวเล็ก คือ สิ่งที่ตัวใหญ่ขาดไป และเติมเต็มให้กับตัวใหญ่
               - ตัวเล็ก คือ อนาคตที่ตัวใหญ่เลือกที่จะเป็น คือ ความฝัน
               ตัวใหญ่ คิดไว้เสมอว่า
               - ถ้าได้เจอตัวเล็ก  ตัวใหญ่จะโอบกอดตัวเล็กไว้ให้แน่นที่สุด ไม่ให้ตัวเล็กต้องจากไปแบบนี้
               - ตัวใหญ่จะเติมส่วนที่ตัวเล็กขาดให้เต็ม
               - ตัวใหญ่จะอยู่เคียงข้างตัวเล็กเสมอไป จะรอคอย และเป็นกำลังใจ
               - ตัวใหญ่จะบอกกับ พ่อ แม่ ของตัวเล็กว่า ...ผมสัญญาคร้าบบ ว่าผมจะดูแลตัวเล็กให้เป็นอย่างดี....
               - เมื่อตัวเล็กต้องไปเรียนต่อ ต่างประเทศ  ตัวใหญ่จะรอ รอ และรอตัวเล็กเสมอ
               - ตัวใหญ่จะเลิกทุกสิ่งที่ตัวเล็กไม่อยากให้ทำ
               - ตัวใหญ่จะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตตัวเล็ก และจะเป็นตลอดไป
               แต่.....มันคงเป็นความฝันของตัวใหญ่....เพราะ เรื่องของเรามันจบลง.....โดยที่ตัวใหญ่...ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเพราะอะไร.....
               ตัวเล็กจากไป.....ทิ้งให้ ตัวใหญ่อยู่กับความฝัน.....แต่ไม่เป็นไร....ตัวใหญ่ จะเก็บฝันนั้นไว้เสมอและตลอดไป.....แม้วันนี้ ทุกครั้งที่ตัวใหญ่นึกถึงเรื่องของเรา....ตัวใหญ่จะต้องเสียน้ำตา....แต่ความฝันนั้น ช่างสวยงาม....ตัวใหญ่จะเก็บตัวเล็กไว้ในใจเสมอนะ....ฝันของเรามันยิ่งใหญ่.....
               ถ้า....เลือกได้....ตัวใหญ่จะทำทุกอย่างเพื่อไขว่ขว้าตัวเล็กกลับมา
               วันนี้...อยู่กับน้ำตา....กับ ความฝัน
     
              
    August 30

    ความสุขของการ....ได้รัก

    ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
    เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
    และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน

    บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
    สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
    ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
    มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
    การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
    เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
    และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...
    ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย

    แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
    หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ
    พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
    โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...

    ก็จงชอบต่อไปเถอะ
    การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
    "
    การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
    ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยาม ที่คุณได้สบตาเค้า
    กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
    อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

    อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
    อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
    อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน

    แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
    ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
    แต่ก็ยังได้พบ...

    ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
    แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...

    ยิ้มให้กับโชคชะตา  
    ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน

    คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
    คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว

    คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
    คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...
     

    คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
    ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
    เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?

    แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
    ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
    ...
    นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ

    August 21

    แด่บัณฑิต

    ถ้าสี่ปีที่นี่ไม่มีอะไร
    ยังลอยมาลอยไปในโลกกว้าง
    เราคือใครก็ไม่รู้ไม่แคลงคลาง
    ไม่รู้จักแม้จะวางตัวอย่างไร
    ถ้าเช่นนั้นชีวิตเธอเนโมฆะ
    ปริญญาคือขยะคือหยากไย่
    คือทางผ่านให้ก้าวมาก็ก้าวไป
    มหาวิทยาลัยคือตึกโตอยู่เต็มเมือง
    จงศึกษาเพื่อรับใช้ประชาชน
    นี่คือหนทางเดียวอันเกี่ยวเนื่อง
    ช่วงเวลาชีวิตเราไม่เปล่าเปลือง
    แม้ก้าวเดียวก็กระเดื่องเฟื่องฟูภพ
    เมื่อเธอก้าวมาถึงที่นี่
    ขอเวลาสักนาทีเพื่อสงบ
    อย่าให้เพลงชีวิตเราต้องเซาซบ
    ต้องเลือนลบลอยลับกับเวลา
     
    เนาวรัตน์  พงษ์ไพบูลย์