| Udomkiad's profile<<love changes everythin...PhotosBlogLists | Help |
|
|
<<love changes everything>>September 17 first work. oOo_"first work"_oOo
เยว่ๆ ในที่สุดก็ได้มีงานทำกับเขาแล้ว....หลังจากที่นั่งดู(อิจฉา)ไอ้เพื่อนเวงทั้งหลาย
ที่มานมีงานทำกันไปหมดแล้ว
โชค หรือ ดวง หว่า งานที่ได้ทำไมมานแมร่งๆ จะไม่ให้แมร่งได้ไง
ก็ทำที่เดียวกับม๋ามี๊แต่อยู่คนละฝ้าย ที่ทำงานใกล้บ้าน แถมคนในที่ทำงานก็เป็นคนคุ้นเคย..
แต่..ช่างมานเหอะ ได้มีงานทำก็บุญแล้ว
เริ่มทำ 6 สิงหาคม 2550
สำหรับเงินเดือนเดือนแรก ก็.....ไม่บอก
เอาเป็นว่า "ตอนนี้ อยู่ตรงนี้ มีความสุข ก็มากพอแล้ว"
แล้วคุยกานใหม่..
oOo"__"oOo
December 30 New year'2007My everyone, in New Years 2007
l have so many wishes for you.
Wish for you to have people to love
people in your life
who will care about you as much as l do
blue skies and clear days
exciting things to do
easy solutions to any problems
knowledge to make the right decisions
strength in your values
laughter and fun
goals to pursue
happiness in all that you do
Happy New Years. October 23 ถึง ตัวเล็ก.....14 ตุลาคม เราเริ่มรู้จักกัน.... ครั้งแรกที่เห็นตัวเล็ก.....ตัวใหญ่คิดว่า "ใช่ลย" คนนี้แหละ.....ยิ่งเราได้คุยกัน ได้เปิดอกกัน มันยิ่งรู้สึกดี ตัวใหญ่ กับ ตัวเล็ก มีอะไรที่คล้ายกันหลายอย่าง จนเกือบจะเหมือนกัน เวลาไม่นานมันทำให้ตัวใหญ่หลงรักตัวเล็กเข้าเต็มเปา ตัวใหญ่รักตัวเล็กที่ตรงไหนนะเหรอ..... - ตรงที่ตัวเล็กเข้าใจในสิ่งที่ตัวใหญ่เป็น และตัวเล็กก็รับได้ในสิ่งที่ตัวใหญ่เป็น - ตัวเล็กเป็นคนน่ารักเสมอ เสียงของตัวเล็กฟังเมื่อไหร่ก็อบอุ่น - ตัวเล็ก คือ สิ่งที่ตัวใหญ่ขาดไป และเติมเต็มให้กับตัวใหญ่ - ตัวเล็ก คือ อนาคตที่ตัวใหญ่เลือกที่จะเป็น คือ ความฝัน ตัวใหญ่ คิดไว้เสมอว่า - ถ้าได้เจอตัวเล็ก ตัวใหญ่จะโอบกอดตัวเล็กไว้ให้แน่นที่สุด ไม่ให้ตัวเล็กต้องจากไปแบบนี้ - ตัวใหญ่จะเติมส่วนที่ตัวเล็กขาดให้เต็ม - ตัวใหญ่จะอยู่เคียงข้างตัวเล็กเสมอไป จะรอคอย และเป็นกำลังใจ - ตัวใหญ่จะบอกกับ พ่อ แม่ ของตัวเล็กว่า ...ผมสัญญาคร้าบบ ว่าผมจะดูแลตัวเล็กให้เป็นอย่างดี.... - เมื่อตัวเล็กต้องไปเรียนต่อ ต่างประเทศ ตัวใหญ่จะรอ รอ และรอตัวเล็กเสมอ - ตัวใหญ่จะเลิกทุกสิ่งที่ตัวเล็กไม่อยากให้ทำ - ตัวใหญ่จะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตตัวเล็ก และจะเป็นตลอดไป แต่.....มันคงเป็นความฝันของตัวใหญ่....เพราะ เรื่องของเรามันจบลง.....โดยที่ตัวใหญ่...ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเพราะอะไร..... ตัวเล็กจากไป.....ทิ้งให้ ตัวใหญ่อยู่กับความฝัน.....แต่ไม่เป็นไร....ตัวใหญ่ จะเก็บฝันนั้นไว้เสมอและตลอดไป.....แม้วันนี้ ทุกครั้งที่ตัวใหญ่นึกถึงเรื่องของเรา....ตัวใหญ่จะต้องเสียน้ำตา....แต่ความฝันนั้น ช่างสวยงาม....ตัวใหญ่จะเก็บตัวเล็กไว้ในใจเสมอนะ....ฝันของเรามันยิ่งใหญ่..... ถ้า....เลือกได้....ตัวใหญ่จะทำทุกอย่างเพื่อไขว่ขว้าตัวเล็กกลับมา วันนี้...อยู่กับน้ำตา....กับ ความฝัน August 30 ความสุขของการ....ได้รักในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา August 21 แด่บัณฑิตถ้าสี่ปีที่นี่ไม่มีอะไร
ยังลอยมาลอยไปในโลกกว้าง
เราคือใครก็ไม่รู้ไม่แคลงคลาง
ไม่รู้จักแม้จะวางตัวอย่างไร
ถ้าเช่นนั้นชีวิตเธอเนโมฆะ
ปริญญาคือขยะคือหยากไย่
คือทางผ่านให้ก้าวมาก็ก้าวไป
มหาวิทยาลัยคือตึกโตอยู่เต็มเมือง
จงศึกษาเพื่อรับใช้ประชาชน
นี่คือหนทางเดียวอันเกี่ยวเนื่อง
ช่วงเวลาชีวิตเราไม่เปล่าเปลือง
แม้ก้าวเดียวก็กระเดื่องเฟื่องฟูภพ
เมื่อเธอก้าวมาถึงที่นี่
ขอเวลาสักนาทีเพื่อสงบ
อย่าให้เพลงชีวิตเราต้องเซาซบ
ต้องเลือนลบลอยลับกับเวลา
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ |
|
|||||
|
|